ปี 54 กับความฝันปี 45

posted on 11 Feb 2011 15:26 by porglon in Books

            ปีนี้เป็นปี 54 ถ้าลองกลับตัวเลขดูจะเป็นปี 45

            ถ้านับย้อนกลับไปก็ผ่านมาเก้าปีแล้วนะครับ

            ปี 45 ที่ว่านั้นพวกคุณทำอะไรอยู่ สำหรับผมเรียนมหา’ลัยปี 2 นั่งเขียนแบบอาคาร วาดแปลนบ้าน รูปด้านข้าง และสเป๊กโครงสร้างตึก ส่งงานอาจารย์ทุกเช้า ถ้าช้าไปวินาทีเดียวก็ถูกตัดคะแนน

             อายุ 19 นั้นเป็นช่วงเวลาที่ดีครับ มีความฝันที่อยากเป็นและอยากทำมากมาย ยุคนั้นเป็นยุครุ่งเรื่องของความฝันก็ว่าได้ เพราะมีทั้งหนังสั้น หนังสือทำมือ และเพลงอินดี้

            โมเดิร์นด๊อกคือพระเจ้า อาร์มแชร์คือเทพ พาราด๊อกคือจักรพรรดิ บอดี้แสลมป์คือวงละอ่อนที่เพิ่งแยกวง

            ไม่มีใครรู้หรอกครับว่าสุดท้ายผมจะมาทำหนังสือ ละทิ้งความฝันตอนม.5-ม.6 ไปได้อย่างไร

            ยังจำได้เลยว่าตอนติดสถาปัตย์ที่เกษตรฯ นั้นดีใจมาก รีบวิ่งไปบอกสาวที่แอบชอบคนแรกเลย แถมลุ้นตัวโก่งให้เธอติดที่เดียวกัน ใช่ครับอย่างที่หลายคนเคยรู้ว่า เราสองคนเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันแต่คนละวิทยาเขต ก็เลยอยู่คนละจังหวัดไปซะได้

            ทั้งที่ผมวางแผนไว้แล้วว่า มาเรียนด้วยกัน อยู่หอใกล้ๆ กัน ยังไงต้องหาทางรวบหัวรวบหางเธอได้แน่ (เพราะเฝ้าจีบแบบออมทรัพย์มาตั้งเกือบ 3 ปี) ทว่ารักแท้นั้นแพ้ค่ามือถือนาทีละ 5 บาท และเป็นสิ่งยืนยันว่าไม่มีใครรู้หรอกว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร

            เราทำได้แค่สร้างปัจจุบันให้ดีที่สุด คำแนะนำคลาสสิคที่ผมไม่เคยทำได้สักที

            ความฝันหลายอย่างเมื่อปี 45 นั้นมีมากมายที่ยังไม่สำเร็จ แต่โชคดีที่ความฝันไม่มีวันหมดอายุ มีแต่เราที่หมดอายุไปก่อน มันทรมานมากนะครับเวลาที่เห็นคนอื่นแซงหน้าไปก่อนคนแล้วคนเล่า ทั้งเพื่อนรุ่นเดียวกัน และเด็กรุ่นหลัง ทั้งที่เราก็มั่นใจว่าทุ่มเทไม่แพ้พวกนั้นเลย

            ไม่รู้เหมือนกันว่าเราพลาดตรงไหน ทำไมถึงหลงทางนานขนาดนี้ ได้แต่พร่ำบอกตัวเองว่า ‘ฝันช้าดีกว่าฝันไม่มา’ ดังนั้นก็ได้แต่พยายามต่อไป ไม่เหยียบเข้าไปในเส้นทางที่เคยหลงเข้าไปแล้ว มั่นใจว่าถ้าหลงครบทุกทางละก็ เส้นทางสุดท้ายที่เหลืออยู่ตอนนี้คงเป็นทางที่ใช่เสียที เส้นทางที่ทอดยาวและไม่รู้ว่าสุดสายที่ไหน รู้แต่ว่าน่าจะไม่ผิดอีกแล้ว

            วัยแสวงหาเป็นช่วงที่เราต้องแสวงหาให้มากที่สุด อาจหลงทางบ้าง เจ็บช้ำอยู่มาก แต่สิ่งที่เคยเกิดขึ้นก็เป็นประสบการณ์ที่ดี เมื่อมาถึงจุดหนึ่งเราจะเข้าใจว่า ‘อยากได้ประสบการณ์’ ที่นางสาวไทยใช้ตอบคำถามนั้นมันมีจริง และได้มาจากการลองผิดลองถูก ไม่ได้มาจากการใส่ชุดว่ายน้ำ โชว์ขาอ่อน อวดเรือนร่าง เพราะรูปลักษณะภายนอกนั้นมีวันเสื่อมสลาย แต่ประสบการณ์ที่เคี่ยวกรำมาไม่มีวันหมดสิ้น แถมยังส่งต่อไปให้คนรุ่นหลังได้อีก ว่าเส้นทางที่เราเคยหลงไปนั้นมันตันและไม่มีทางไปถ้าหากคุณไม่ได้เตรียมค้อนหรือบันไดไปด้วย

            นับจากปี 45 จนถึงปี 54 ก็ผ่านมาเกือบเก้าปีแล้ว

            ความฝันของคุณเป็นอย่างไรบ้าง ยังสบายดีอยู่ไหม?

 

            ปล. ขอบคุณพระเจ้าที่ให้ได้ทำหนังสือตามที่เคยหวังไว้ ถึงจะใช้เวลานานไปสักหน่อยกว่าจะได้ทำ อุปสรรคเยอะไปสักนิด ปัญหารายรอบที่ไม่เคยหมด ความเครียดที่สูสีกับความรื่นรมย์ ความผิดพลาดที่มีตลอด  ผู้ใหญ่ในหลายๆ ส่วนที่ยังสื่อสารกันไม่ลงตัว เลเวลที่ยังน้อยนิด และความทุกข์ที่มาบ่อยเกิน แถมยังคอยลอบโจมตีเป็นระยะ ขอบคุณครับ

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ดีใจกับความฝันของคุณด้วยครับ....ส่วนความฝันของผมมันยังไม่เป็นจริง แต่ก็จะรอวันนั้นคับ

#18 By devil prince (58.9.154.173) on 2012-03-11 16:38

ความฝัน มันค่อย ๆ เลือนลางไป เพราะความรู้สึกกลัวอดตาย angry smile

อยากทำแต่เรื่องที่ไม่น่าจะได้เงินน่ะ

#17 By ศรี on 2011-03-30 21:56

วันนี้แอบไปดูรักครั้งแรกเล่ม2 ของพี่ด้วย open-mounthed smile open-mounthed smile Hot!

#16 By on 2011-02-18 00:46

ได้ทำตามที่หวังไว้ดีใจด้วยว่ะเพื่อน

#15 By Pru (182.53.197.154) on 2011-02-17 11:44

กำลังหายาบำรุงฝันอยู่ค่ะ พักนี้เหมือนจะวุ่นๆจนไม่มีเวลาออกกำลังฝันเท่าไหร่ sad smile

#14 By maebin on 2011-02-14 18:02

ความฝันผมละลายไปแล้ว...
ละลายเพราะน้ำลาย..........แต่
กำลังเอาฝันเข้าตู้เย็นอีกครั้ัง..เพื่อ
ทำให้มันแข็ง(แรง)อีกครั้งbig smile Hot! Hot! Hot!

#13 By dp on 2011-02-12 17:22

>< ยังตามหามันอยู่เลยค่ะ
สักวันเราคงจะได้เจอกันเนอะ "ความฝัน" confused smile Hot! Hot! Hot! confused smile

#12 By toon-think ja on 2011-02-12 14:04

45 เป็นปีที่ีเข้ามาเป็นfreshy รั้วสีชมพู

ตอนนี้ผ่านไปแล้ว 9 ปี ผมพึ่งเข้าไปเดินเล่นในมหาลัยมาเมื่อวานเอง... รู้สึกขนลุกที่เวลาผ่านไปเร็วขนาดนี้

ผมไม่รู้ว่าความฝันได้ร่วงหล่นไปตามกาลเวลาไปแล้วเท่าไหร่ แต่ก็ยังมีความสุขอยู่กับปัจจุบัน

เห็นด้วยครับ ความฝันมาช้า ยังดีกว่าไม่มา...


ps. ได้หนังสือ first love เล่มแรกกลับไปเซี่ยงไฮ้แล้วครับ :)

#11 By Shanghai Expat... on 2011-02-12 02:51

big smile Hot! big smile

บางสิ่งที่เคยฝัน ได้กลายเป็นความจริงแล้ว
บางสิ่งที่เคยฝัน ได้ล่วงเลยผ่านและไม่มีวันเป็นความจริง (ได้เล่น American football ในช่วงมัธยม)
บางสิ่งที่ยังฝัน รอวันสานต่อ ด้วยความหวังให้เป็นความจริง
รวมถึง
บางสิ่งที่ไม่ได้ฝัน เมื่อถึงเวลามันก็กลายเป็นความจริงในชีวิต

^__^

ย้อนไปปี 45 ผมจบ ป.ตรี มาปีกว่า เป็น อ.อยู่ที่สถาบันแห่งหนึ่ง
มีนักเรียนก็คือน้องๆ รุ่นที่ไล่หลังมา

ผมสอนปี 2
น้องๆ รุ่นนี้ก็มีพลังสร้างสรรค์ดี
มีทำหนังสือทำมือไปวางขายด้วย

น้องที่เป็น บก.หนังสือเล่มนั้น ในวันนั้น
ดูเหมือนว่าจะเป็น บก. อยู่ที่ไหนสักแแห่งหนึ่ง ในวันนี้

ผมเชื่อว่าน้องคนนั้นคงยังไม่หมดพลังฝัน และคงสุขสบายดี

big smile Hot! big smile

#10 By น้ำอุ่น on 2011-02-12 01:10

กำลังจะเริ่มทำฝัน♥

Hot! Hot!

#9 By HineyHelsinki on 2011-02-11 22:00

มันยังนอนแช่อยู่ในสมุด sad smile

#8 By นักรบ on 2011-02-11 21:33

ปี45เป็นปีแรกที่ได้เข้าเรียนในรั้วมหาวิทยาลัย
มีความฝันเกิดขึ้นที่นั่นจงถึงวันนี้
ความฝันยิ่งชัดกว่าเดิม

ขอพระเจ้าอวยพรและเสริมกำลังพี่กอล์ฟ
ในทุกๆวันนะคะconfused smile

#7 By : : p l o y d : : on 2011-02-11 19:45

ความฝันกับความจริงมันต่างกันที่ \"เวลา\"

หนึ่งปีของความฝันมันรวดเร็วนัก

ในฝันเราไม่มีหยุดแวะพัก ดื่มน้ำปัสสาวะ
ในฝันเราย้อนเวลาได้ แก้ไขได้ และ ฝันใหม่ได้

บางครั้งเราก็ไม่ได้ฝันถึงสิ่งที่เราจะเป็น
เราแค่ฝันถึงสิ่งที่เราอยากเป็นเท่านั้น

ความหวังขับเคลื่อนด้วยความฝัน
แต่อนาคตมันขับเคลื่อนด้วยความเป็นจริง

#6 By พชร (124.121.43.47) on 2011-02-11 18:36

ตอนนี้อายุ 19 ค่ะ XD
ถ้าย้อนไปปี 45 ก็คงเป็นสมัยเรียน ป. 4-5 มั้งคะ ราวๆสิบปีที่แล้ว ตอนนั้นยังไม่ค่อยรู้เลยค่ะว่าชอบทำอะไร เรียนๆเล่นๆไปวันๆ (เด็กประถมนี่นา) ตอนนั้นยังไม่ได้วาดรูปอะไรมากมาย แต่ตอนนี้เรื่องวาดรูปกลายเป็นความฝันไปแล้วค่ะ คนเราเปลี่ยนไปได้จริงๆเนอะ
ถึงเรื่องที่อยากทำจะไม่ตรงสาขาที่เรียนเท่าไหร่ แต่ก็คงจะทำได้แหละเนอะ เพราะอย่างคุณ จขบ ก็ยังไม่ตรงเลย confused smile

#5 By ziaziany☆* on 2011-02-11 18:01

ดีใจที่ทำสำเร็จไปแล้วหลายฝัน...

ถึงบางฝันจะเลิกฝัน...
และไม่อยากทำไปแล้ว...
แต่ก็มีฝันใหม่ๆมาทดแทนเสมอ...

big smile

ผมไม่แน่ใจว่า ยังแข็งแรง มั้ย
แต่ ยังตอบคำถาม ด้วยคำตอบประโยคเดิม ที่เคยตอบเมื่อ 10 ปีที่แล้ว

หากใครถาม "เป็นอย่างไรบ้าง?"
...

" มีความสุขตามอัตภาพครับ "

big smile

#3 By ทิว แอด ไฟน์ on 2011-02-11 16:49

ตอนนี้ผมอายุเท่าพี่เมื่อเก้าปีที่แล้ว(และยังไม่มีที่เรียน ฮ่าๆ)

ตอนนี้ผมอยู่กับกองวรรณกรรมมากกว่าหนังสือเรียน

ต่างกันตรงที่ตอนนี้ฝันของผมไม่มี

และอีกเก้าปีผมยังไม่รู้จะทำอะไร (ฮ่าๆ)

#2 By Annu on 2011-02-11 15:52

ความฝันของผมแข็งแรงขึ้นทุกวันครับ big smile

#1 By kae on 2011-02-11 15:48